Het moment dat mijn lichaam ‘stop’ zei

 

Waarom ik doe wat ik doe

Even terugspoelen naar 2003

Naar mijn werk neem ik al maanden een flinke stapel pijnstillers mee. Ik slik ze alsof het snoepjes zijn. Ik ben uitgeput, mijn hele lijf doet pijn. Die witte pilletjes helpen me op de been te blijven, tot ook dat niet meer gaat.

Wanneer ik met al mijn klachten tegenover de huisarts zit, kijkt hij me vriendelijk aan en zegt zachtjes ‘Maar wat jij hebt meegemaakt de afgelopen periode, dat is heel zwaar geweest. Je kunt niet zomaar verwachten dat je door kunt gaan zonder dat te verwerken.’

En dan breek ik.

Een van mijn kinderen werd jarenlang behandeld voor een levensbedreigende ziekte, ik ben zo lang doorgegaan, heb zo mijn best gedaan om voor iedereen te zorgen, om mijn werkgever niet teleur te stellen… Nu mijn dochter uit behandeling is, zegt mijn lichaam ‘stop’. Ik huil veel. Maandenlang kan ik niks meer, zelfs niet lopen. Volledig opgebrand. Daar lig ik dan.


De weg naar huis

De huisarts heeft gelijk. Ik kan niet zomaar doorgaan. Wat ik dan nog niet weet: doorgaan is precies het probleem. In de decennia die volgen leer ik veel over mezelf. Waarom ik alsmaar doorga. Over mijn pleasegedrag en mijn angst voor afwijzing. Over gevoeligheid. Over waar ik ten diepste naar verlang en dat niet leef. Ondertussen ga ik door twee scheidingen en de behandeling van een keeltumor. Daar leer ik nog veel meer van.

Vrij vroeg in het proces zet ik een stap die oncomfortabel voelt voor iemand die opgegroeid is in een gezin waar het mystieke niet ter sprake kwam. Ik omarm spiritualiteit, in het bijzonder sjamanisme. Verdiep me in energiewerk, regressie- en reïncarnatietherapie, onderzoek het gebruik van plantmedicijnen. Wat aanvankelijk oncomfortabel voelt, leert mij mijn diepste waarheid volgen. Ik begin een praktijk in regressie- en reïncarnatietherapie en twee jaar later zeg ik mijn baan in loondienst op. Eindelijk heb ik het gevoel thuis te zijn. Thuis in mezelf.

Waarom thuis in jezelf zijn belangrijk is

Thuis in mezelf is een fijn gevoel. Ik voel me veilig, geliefd en ik doe werk dat me blij maakt. Wat niet eens als werk voelt omdat het helemaal verbonden is met wie ik ben, met mijn ziel.

Wat ik ontdekt heb – en steeds weer zie bij cliënten – is dat onze ziel met ons leven drie doelen heeft: iets brengen, iets leren en iets helen. Niemand is daarin gelijk. Velen van ons krijgen door het leven harde lessen gepresenteerd. Vaak hebben die te maken met wat er nog niet heel is in onszelf. Wanneer we bereid zijn naar binnen te kijken, ontdekken we dat. En pas als we dat helen, kunnen we onze talenten ten volle manifesteren.

Het is belangrijk dat we vanuit kracht, authenticiteit en integriteit onze gaven in de wereld brengen. Alleen dan leven we het leven waarvoor we bedoeld zijn. Jouw uniciteit is er niet voor niets. Alleen door jezelf te helen en thuis te komen in jezelf, draag je echt bij aan een gezonder leven op aarde.

Mijn missie – jouw reis?

Nu help ik anderen die zitten waar ik toen zat. Vastgelopen, uitgeput, op zoek naar een weg terug naar mezelf. Misschien herken je jezelf in mijn verhaal. Verlang je ook naar een vrijer, bewuster, gelukkiger leven, waarin jij vanuit jouw authenticiteit leeft? Dat gevoel ken ik maar al te goed!

Meer herkenning in je inbox?

Schrijf je in op mijn Substackaccount om Bewust van je Padje direct te ontvangen.

Ken je iemand die dit ook interessant zou vinden? Deel Bewust van je Padje met een vriend of vriendin.

Terug naar Bewust van je Padje

Terug naar de Thuispagina

fout: De inhoud van deze website is beschermd.